Traktat o ślinie i wieczności (1952)

W tym eksperymentalnym filmie Isidore Isou, lider ruchu lettrystycznego, atakuje konwencjonalne kino i proponuje rewolucyjną formę tworzenia filmów: poprzez rysowanie i wybielanie filmu, poprzez desynchronizację ścieżki dźwiękowej i obrazu, poprzez dekonstrukcję fabuły, pragnie odnowić siódmą sztukę w ten sam sposób, w jaki próbował zrewolucjonizować świat literatury.

Komedia