Kazimierz Rudzki
Kazimierz Rudzki urodził się w 1911 roku. Był synem właściciela warszawskiej firmy płytowej oraz wydawnictwa nutowego. Najpierw poszedł za głosem rozsądku i ukończył z bardzo dobrym wynikiem studia ekonomiczne, do których mocno się przykładał. W 1935 roku uzyskał dyplom za pracę, która nosiła tytuł "Przemysł muzyczny w Polsce". Potem jednak zwyciężył u niego głos serca, został słuchaczem Instytutu Reduty. Następnie rozpoczął nowe studia, tym razem wybrał reżyserię i uczęszczał do Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej. Ukończył je w roku 1938. Podczas drugiej wojny światowej był żołnierzem kampanii wrześniowej. Pod Kuckiem został wzięty do niewoli, a później był osadzony w oflagu w Woldenbergu. Mimo wielu przeżyć nie poddał się, został animatorem życia kulturalnego, reżyserował m. in. "Zemstę". Objawił wówczas dar łatwego nawiązywania kontaktu z publicznością, co w uprawianym przez niego zawodzie jest rzeczą niezmiernie ważną. Tę umiejętność rozwijał po wojnie, zdobywając miano najlepszego konferansjera polskiej sceny. Był artystą o własnym, niepowtarzalnym stylu. Sam pisał dla siebie teksty, był mistrzem improwizacji. Doskonale umiał wykorzystywać swój oryginalny wygląd: wysoki wzrost, podłużną i smutną twarz, wydatny nos i duże, wąskie usta. Bezbłędnie też wygrywał kontrast między powagą i precyzją w podawaniu tekstu a komiczną i błahą treścią wypowiedzi. Kazimierz Rudzki miał w swoim dorobku tylko dwadzieścia ról scenicznych. Mimo to był powszechnie znany, lubiany i ceniony przez innych. Popularność zawdzięczał swojej niezwykłej ruchliwości oraz temu, że był stale obecny na scenie i estradzie, a także w radiu i w teatrze. Z czasem jego pasją stała się działalność pedagogiczna, został prorektorem warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej (PWST). Na dużym ekranie podobnie jak i w teatrze Kazimierz Rudzki wystąpił dwadzieścia razy. Pierwsza jego rola kinowa była zarazem najlepszą. Znakomicie zagrał postać porucznika Turka w "Eroice" Andrzeja Munka. Ta rola weszła już na zawsze do historii polskiego filmu. Rudzki zawsze pozostawał sobą, w każdym wcieleniu. Można wręcz powiedzieć, że grał on po prostu siebie. Najlepiej czuł się w bezpośrednim kontakcie z widownią, którą ogromnie fascynował jego niezwykły smutek komika. Był po prostu mistrzem w odgrywaniu sztuk, które miały w sobie mnóstwo niedopowiedzeń i aluzji oraz posiadały drugie, nie zawsze komediowe dno. Teraz Kazimierza Rudzkiego chyba najbardziej znamy z serialu telewizyjnego pt. "Wojna domowa", W którym zagrał postać ojca, tradycjonalisty nie rozumiejącego problemów swojego dorastającego syna. Kazimierz Rudzki zmarł w 1976 roku w wieku 65 lat.
Znany z
- Wojna domowa (1965)
- Ja gorę! (1968)
- Marysia i Napoleon (1966)
- Pasażerka (1963)
- Niedzielny poranek (1955)
- Eroica: Symfonia bohaterska w dwóch częściach (1958)
- Lenin w Polsce (1966)
- Pierwszy dzień wolności (1964)
- Głos z tamtego świata (1962)
- Jak rozpętałem drugą wojnę światową: Cz. 2 - Za bronią (1970)
- Poradnik matrymonialny (1968)
- Trzy kroki po ziemi (1965)
- Nie lubię poniedziałku (1971)
- Awatar, czyli zamiana dusz (1964)
- Mistrz tańca (1969)
- Mieszczanin szlachcicem (1969)
- Zadzwońcie do mojej żony (1958)
- Dzięcioł (1971)
- Szach i mat! (1967)
- Milion za Laurę (1971)