Stanisław Łapiński
Aktor, reżyser teatralny, dyrektor teatru. Na scenie występował od 1917, m. in. w Warszawie (1917-18, 1930-39), Poznaniu (1919-27), Bydgoszczy (1927-30). W czasie okupacji grał w warszawskich teatrach jawnych. W 1945 prowadził Teatr Zrzeszenia Artystów Związku Zawodowego Pracowników Sztuki w Radomiu. Od 1945 był stale związany z Łodzią. W latach 1945-49 był aktorem Teatru Wojska Polskiego, w sezonie 1949/50 Teatru Nowego, 1950-60 Teatru im. Jaracza. Od 1960 do końca życia występował w Teatrze Nowym. W latach 1947-49 wykładał w PWST w Łodzi. Ojciec aktorki Krystyny Łapińskiej, dziadek aktora Jerzego Łapińskiego.
Znany z
- Niewiarygodne przygody Marka Piegusa (1967)
- Beata (1965)
- Dwie godziny (1957)
- Zakazane piosenki (1947)
- Młodość Chopina (1952)
- Kapelusz pana Anatola (1957)
- Pieśniarz Warszawy (1934)
- Piątka z ulicy Barskiej (1954)
- Każdemu wolno kochać (1933)
- Dziś w nocy umrze miasto (1961)
- Dziesięciu z Pawiaka (1931)
- Sprawa do załatwienia (1953)
- Król Maciuś I (1958)
- Komedianty (1962)
- Panienka z okienka (1964)
- Antek policmajster (1935)