Włodzimierz Boruński
Aktor, poeta, satyryk i tłumacz. W latach 1924-25 studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Do II wojny światowej działał jako reżyser i autor tekstów dla teatrów rewiowych. Podczas wojny był żołnierzem II Armii Wojska Polskiego, brał udział w forsowaniu Nysy. Po wyzwoleniu zajął się twórczością literacką i przekładami z literatury radzieckiej. W 1945 założył w Lubaniu Śląskim teatrzyk "Siódme niebo", którego był dyrektorem oraz założył i redagował pismo "Na straży" (wychodziło do 1947). Tamże współpracował przy organizacji szkolnictwa. Autor wielu zbiorów poezji, skeczy, monologów i piosenek w programach Teatru Syrena. W 1961, zaproszony przez Tadeusza Konwickiego, rozpoczął karierę filmową. Brat stryjeczny poety Juliana Tuwima, brat cioteczny aktora Kazimierza Krukowskiego. Został pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kw. 70D-IV-12). [Internetowa Baza Filmu Polskiego filmpolski.pl, Wikipedia].
Znany z
- Lalka (1978)
- Polskie drogi (1977)
- Polskie drogi (1977)
- Ziemia obiecana (1978)
- Sprawa Gorgonowej (1977)
- Personel (1976)
- Klakier (1983)
- Ziemia obiecana (1975)
- Zaduszki (1961)
- Salto (1965)
- Niekochana (1966)
- Zaklęte rewiry (1975)
- Czułe miejsca (1981)
- Upiór w kuchni (1976)
- Markiza de Pompadour (1966)
- Wedle wyroków twoich... (1984)
- Lekcja martwego języka (1979)
- Zazdrość i medycyna (1973)
- Dolina Issy (1982)
- Zamach stanu (1981)