Zygmunt Hübner
Aktor, reżyser, dyrektor i kierownik artystyczny teatru, pedagog, publicysta. W latach 1948-50 studiował historię sztuki na UW. Od 1951 wykładał w Szkole Dramatycznej Teatru Lalek i został asystentem na wydziale reżyserii PWST. W 1952 grał w Teatrze Ludowym w Warszawie, w latach 1953-54 występował w Teatrze Narodowym. Po studiach reżyserskim w 1956 wyjechał do Teatru Wybrzeże w Gdańsku, gdzie grał, reżyserował, a od sezonu 1958/59 sprawował też kierownictwo artystyczne tej sceny. W latach 1960-62 reżyserował w teatrach warszawskich: Polskim i w Syrenie. W sezonie 1962/63 był dyrektorem i kierownikiem artystycznym Teatrów Dramatycznych we Wrocławiu. W latach 1963-69 sprawował dyrekcję i kierownictwo artystyczne Starego Teatru w Krakowie. W następnych latach nie związany z żadnym teatrem reżyserował gościnnie w Gdańsku, Łodzi, Wrocławiu i Warszawie. W latach 1970-80 był sekretarzem generalnym Polskiego Ośrodka ITI, od 1970 nawiązał stałą współpracę z warszawską PWST jako wykładowca, w latach 1972-75 piastował funkcję prodziekana, w l. 1975-81 dziekana Wydziału Reżyserii. W sezonie 1973 wszedł do Naczelnej Rady Programowej ZASP. W 1974 został dyrektorem i kierownikiem artystycznym Teatru Powszechnego w Warszawie i pozostał na tym stanowisku do końca życia, tworząc jedną z najciekawszych scen w kraju. Był autorem artykułów, felietonów, książek i sztuk teatralnych.
Znany z
- Czterej pancerni i pies (1966)
- Trzecia granica (1976)
- Życie na gorąco (1979)
- Przypadek (1987)
- Sprawa Gorgonowej (1977)
- Skazany (1976)
- Zbrodniarz, który ukradł zbrodnię (1969)
- Orzeł (1959)
- Smuga cienia (1976)
- Hotel klasy lux (1979)
- Westerplatte (1967)
- Szpital Przemienienia (1979)
- Wolne miasto (1958)
- Rewizja osobista (1973)
- Samson (1961)
- Miejsce dla jednego (1966)
- Powrót po śmierć (1987)
- Kartoteka (1979)
- Akcja 'Brutus' (1971)
- Prom (1970)