Krzysztof Zanussi
Reżyser, scenarzysta i producent filmowy. Studiował fizykę na Uniwersytecie Warszawskim (1955-59) i filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim (1959-62). Działał w amatorskim ruchu filmowym, realizując 11 filmów, 9 spośród nich uzyskało różne nagrody. Od 1980 jest kierownikiem artystycznym zespołu, a następnie dyrektorem Studia Filmowego "Tor". W latach 1971-83 wiceprezes Stowarzyszenia Filmowców Polskich, w 1975-78 przewodniczący Rady Polskiej Federacji Dyskusyjnych Klubów Filmowych. Od 1987 członek Komitetu Kinematografii. Wykładał na wielu uczelniach filmowych, m. in . w PWSTiF w Łodzi, National Film School w Wielkiej Brytanii. Jest także reżyserem teatralnym. Reżyseruje m. in. w teatrach w Mediolanie, Palermo, Bonn, Krakowie, Bremie, Bazylei. Wśród wielu prestiżowych nagród i odznaczeń ma Nagrodę "David di Donatello", Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Chevalier dans l'ordre des Arts et des Lettres (Francja). Autor książek "O montażu w filmie amatorskim" (1968), "Rozmowy o filmie amatorskim" (1978). W 1990 został wybrany Prezydentem Europejskiej Federacji Realizatorów Audiowizualnych (FERA). Konsultant Papieskiej Rady do Spraw Kultury w Watykanie, b. wiceprzewodniczący Rady Programowej Telewizji Polskiej, b. prezydent Stowarzyszenia EUROVISIONI. Członek Europejskiej Akademii Filmowej, od roku 2011 członek zarządu Akademii. [FilmPolski]
Znany z
- Napoléon et l'Europe (1991)
- Dusza śpiewa (1997)
- Amator (1979)
- Il dono (2019)
- Życie jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową (2000)
- Wanderlust (2016)
- O Papa que Venceu o Comunismo (2025)
- Pan Olbrychski (2025)
- My filmujemy naród! (2013)
- The Trial: The State of Russia vs Oleg Sentsov (2017)
- Celluloid Man (2012)
- Pastabos gyvenimo būdo paraštėse (2002)
- Meeting Andrei Tarkovsky (2008)
- Dowżenko (2025)
- Still Alive: film o Krzysztofie Kieślowskim (2006)
- Фенченко. Жизнь - это кайф (2020)
- Obrazy i dźwięki. O muzyce Wojciecha Kilara (1991)