Małgorzata Buczkowska

Małgorzata Daniela Buczkowska-Szlenkier (ur. 25 sierpnia 1976 w Lublinie) – polska aktorka filmowa, telewizyjna i teatralna.W trakcie nauki w szkole podstawowej trafiła do ogniska teatralnego Haliny i Jana Machulskich. W 1994 wyjechała do USA, gdzie ukończyła liceum i dostała się na studia, ale podjęła decyzję o powrocie do Polski. Niedługo później postanowiła zdawać do szkoły teatralnej. W 2002 ukończyła studia na Wydziale Aktorskim PWST w Krakowie i podjęła współpracę z Teatrem im. Stefana Jaracza w Łodzi oraz Teatrem Polskim we Wrocławiu. Po raz pierwszy przed kamerą stanęła u boku Jerzego Radziwiłłowicza i Roberta Gonery w kultowym serialu kryminalnym pt. Glina w reż. Władysława Pasikowskiego, gdzie zagrała Ewę Wasiak. Kolejna rola, tym razem filmowa, to Hania w Masz na imię Justine w reż. Franco de Pena. Następnie zagrała jedną z głównych w filmie Oda do radości w reż. Anny Kazejak-Dawid, za którą otrzymała nagrodę Best Actress na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym RiverRun w USA. Kolejne role to urocza Dorotka w filmie Statyści w reż. Michała Kwiecińskiego, naiwna pielęgniarka Dominika w hicie To nie tak, jak myślisz, kotku w reż. Sławomira Kryńskiego. Po tej roli Juliusz Machulski docenił jej talent komediowy i powierzył role w dwóch kolejnych filmach Ile waży koń trojański? oraz Kołysanka. Współpracowała z Jerzym Skolimowskim przy filmie Cztery noce z Anną. Za drugoplanową rolę Leny w 0 1 0 Piotra Łazarkiewicza w 2008 otrzymała pierwszą nominację do Nagrody im. Zbyszka Cybulskiego. Rok później otrzymała kolejną nominację do tej nagrody za pierwszoplanową kreację w filmie Jestem twój Mariusza Grzegorzka. Wystąpiła w uznanym w Polsce i za granicą filmie Agnieszki Smoczyńskiej pt. Fuga. Na małym ekranie można ją oglądać m.in. w serialach Głęboka woda, w reż. Magdaleny Łazarkiewicz, Krew z krwi w reż. Xawerego Żuławskiego, Komisja morderstw w reż. Jarosława Marszewskiego i Adriana Panka. W 2019 zagrała Marię Sokołowską – główną rolę w serialu Canal+ pt. Zasada przyjemności w reż. Dariusza Jabłońskiego, który „Rzeczpospolita” określiła mianem arcydzieła kryminału (Barbara Hollender).